ຟັງຊັນ SUMIF

ເນື້ອໃນ

# SUMIF

ກວດສອບວ່າຄ່າໃດໃນຊ່ວງຂອງຫ້ອງທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂທີ່ລະບຸ, ແລ້ວສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຄ່າທີ່ກົງກັນນັ້ນ. ຫຼື ຟັງຊັນນີ້ສາມາດກວດສອບຄ່າໃນຊ່ວງຫ້ອງໜຶ່ງຕາມເງື່ອນໄຂ, ແລ້ວສົ່ງຄືນຜົນບວກຂອງຄ່າໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນໃນຊ່ວງຫ້ອງທີສອງ.

SUMIF ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ພຽງເງື່ອນໄຂດຽວຕໍ່ໜຶ່ງຊ່ວງ. ໃຫ້ໃຊ້ SUMIFS ຖ້າທ່ານຕ້ອງການນຳໃຊ້ຫຼາຍເງື່ອນໄຂ.

#### ໄວຍາກອນ

SUMIF(ຊ່ວງ; ເງື່ອນໄຂ [;ຊ່ວງຜົນບວກ])

ຊ່ວງ: ຊ່ວງຂອງຫ້ອງທີ່ຈະນຳໃຊ້ເງື່ອນໄຂ.

SUMIF ຮອງຮັບຕົວດຳເນີນການຕໍ່ການອ້າງອີງ (~) ສະເພາະໃນພາລາມິເຕີ Range ເທົ່ານັ້ນ, ແລະ ສະເພາະເມື່ອບໍ່ມີການລະບຸພາລາມິເຕີ SumRange ທີ່ເປັນທາງເລືອກ.

Criterion1: ເງື່ອນໄຂແມ່ນນິພົດຂໍ້ຄວາມທີ່ຄຳນວນຈາກການອ້າງອີງຫ້ອງດຽວ, ສູດ, ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ມັນຖືກໃຊ້ໃນການປຽບທຽບກັບເນື້ອໃນຂອງຫ້ອງ.

ການອ້າງອີງເຖິງຫ້ອງວ່າງຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຄ່າຕົວເລກ 0.

ນິພົດທີ່ກົງກັນສາມາດເປັນ:

- ຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດ. ເນື້ອໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນຈະເທົ່າກັບຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດນັ້ນ.

- ຄ່າທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວປຽບທຽບ (<, <=, =, >, >=, <>).

  ສຳລັບ =, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ວ່າງ.

  ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ບໍ່ວ່າງ.

  ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ມັນຈະກົງກັບເນື້ອໃນຫ້ອງໃດກໍໄດ້ຍົກເວັ້ນຄ່ານັ້ນ, ລວມທັງຫ້ອງວ່າງນຳ.

  ໝາຍເຫດ: "=0" ບໍ່ກົງກັບຫ້ອງວ່າງ.

  ສຳລັບ = ແລະ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕີຄວາມໝາຍເປັນປະເພດຕົວເລກໄດ້ ແລະ ມີການເລືອກຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເລືອກ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ.

- ຄ່າຂໍ້ຄວາມອື່ນໆ. ຖ້າຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ ເປັນຈິງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າເປັນເທັດ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ. ນິພົດສາມາດປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ, ຕົວເລກ, ນິພົດປົກກະຕິ (Regular expressions) ຫຼື ຕົວແທນ (Wildcards) (ຖ້າເປີດໃຊ້ໃນຕົວເລືອກການຄຳນວນ).

ການຄົ້ນຫາຮອງຮັບຕົວແທນ (wildcards) ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິ (regular expressions). ເມື່ອເປີດໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິ, ທ່ານສາມາດປ້ອນ "all.*", ຕົວຢ່າງເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງທຳອິດຂອງ "all" ທີ່ຕາມດ້ວຍຕົວອັກສອນໃດໆ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນນິພົດປົກກະຕິຄືກັນ, ທ່ານຕ້ອງໃສ່ເຄື່ອງໝາຍ "\" ໄວ້ໜ້າທຸກຕົວອັກສອນພິເສດ ຫຼື ຕົວດຳເນີນການຂອງນິພົດປົກກະຕິ, ຫຼື ກວມເອົາຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄວ້ໃນ \Q...\E. ທ່ານສາມາດເປີດ ຫຼື ປິດການປະເມີນອັດຕະໂນມັດຂອງຕົວແທນ ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິໄດ້ທີ່ LibreOffice - ຄວາມມັກເຄື່ອງມື - ຕົວເລືອກ - LibreOffice Calc - ຄິດໄລ່.

ເມື່ອໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ມີອາຄິວເມັ້ນ (argument) ໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາທີ່ສະແດງເຖິງນິພົດປົກກະຕິ, ມັນຈະພະຍາຍາມແປງຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂນັ້ນໃຫ້ເປັນຕົວເລກກ່ອນ. ຕົວຢ່າງ, ".0" ຈະຖືກແປງເປັນ 0.0 ແລະ ອື່ນໆ. ຖ້າສຳເລັດ, ການຈັບຄູ່ຈະບໍ່ແມ່ນການຈັບຄູ່ແບບນິພົດປົກກະຕິ ແຕ່ຈະເປັນການຈັບຄູ່ແບບຕົວເລກ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປ່ຽນໄປໃຊ້ທ້ອງຖິ່ນ (locale) ທີ່ຕົວຂັ້ນທົດສະນິຍົມບໍ່ແມ່ນຈຸດ ຈະເຮັດໃຫ້ການແປງນິພົດປົກກະຕິເຮັດວຽກໄດ້. ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ມີການປະເມີນເປັນນິພົດປົກກະຕິແທນການສະແດງຜົນແບບຕົວເລກ, ໃຫ້ໃຊ້ບາງນິພົດທີ່ບໍ່ສາມາດຖືກອ່ານຜິດເປັນຕົວເລກໄດ້ ເຊັ່ນ ".[0]" ຫຼື ".\0" ຫຼື "(?i).0".

ຊ່ວງຜົນບວກ: ທາງເລືອກ. ຊ່ວງຂອງຫ້ອງທີ່ຈະນຳຄ່າມາບວກກັນ. ຖ້າບໍ່ມີການລະບຸຊ່ວງຜົນບວກ, ຄ່າໃນ Range ຈະຖືກນຳມາບວກກັນແທນ.

ຟັງຊັນນີ້ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.2. (ISO/IEC 26300:2-2015)

### ຕົວຢ່າງ

ພິຈາລະນາຕາຕະລາງຕໍ່ໄປນີ້

| A | B | C
1 | ຊື່ຜະລິດຕະພັນ | Sales | Revenue
2 | ສໍດຳ | 20 | 65
3 | ບິກ | 35 | 85
4 | ປຶ້ມບັນທຶກ | 20 | 190
5 | ປຶ້ມ | 17 | 180
6 | ກະເປົ໋າສໍ | ບໍ່ແມ່ນ | ບໍ່ແມ່ນ

ໃນທຸກຕົວຢ່າງລຸ່ມນີ້, ຊ່ວງສຳລັບການຄຳນວນປະກອບມີແຖວທີ 6, ເຊິ່ງຈະຖືກລະເວັ້ນເນື່ອງຈາກມັນປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ.

#### ການນຳໃຊ້ແບບງ່າຍ

=SUMIF(C2:C6;">=100")

ບວກສະເພາະຄ່າຈາກຊ່ວງ C2:C6 ທີ່ມີຄ່າ >=100. ສົ່ງຄືນ 370 ເພາະວ່າຫ້ອງ C2:C3 ບໍ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ. ຄ່າຈາກ Range ຈະຖືກນຳມາບວກກັນເພາະບໍ່ມີການລະບຸຊ່ວງຜົນບວກ (SumRange).

=SUMIF(B2:B5;">=20";C2:C6)

Sums values from the range B2:B6 only if the corresponding values in the range A1:A5 are >=20. Returns 340 because the fifth and sixth rows do not meet the criterion.

#### ການນຳໃຊ້ ສຳນວນປົກກະຕິ (Regular expressions)

=SUMIF(A2:A6;"pen";C2:C5)

ລວມຄ່າຈາກຊ່ວງ C2:C6 ຖ້າຫາກຊ່ວງທີ່ກົງກັນໃນ A2:A6 ກົງກັບຕົວອັກສອນ "pen" ແບບແນ່ນອນ. ສົ່ງຄືນ 85 ເພາະວ່າແຖວ A2 ແລະ A4:A6 ບໍ່ກົງຕາມເງື່ອນໄຂ.

=SUMIF(A2:A6;"pen*";C2:C6)

ລວມຄ່າຈາກຊ່ວງ C2:C6 ຖ້າຫາກເຊວທີ່ກົງກັນໃນຊ່ວງ A2:A6 ມີຕົວອັກສອນ "pen". ສົ່ງຄືນຄ່າ 150 ເພາະວ່າແຖວ A4:A5 ບໍ່ກົງຕາມເງື່ອນໄຂ.

=SUMIF(ProductName;"pen*";Revenue)

ສາມາດກຳນົດຊ່ວງທີ່ຕັ້ງຊື່ໄວ້ເປັນພາລາມິເຕີ Range ຫຼື SumRange ໄດ້. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າຖັນໃນຕາຕະລາງຂ້າງເທິງຖືກຕັ້ງຊື່ວ່າ "ProductName", "Sales", ແລະ "Revenue", ຟັງຊັນຈະສົ່ງຄືນຄ່າ 150. ຟັງຊັນນີ້ຈະເຮັດວຽກຕາມທີ່ອະທິບາຍໄວ້ ກໍຕໍ່ເມື່ອທ່ານໄດ້ກຳນົດຊື່ຂອງຖັນໂດຍໃຊ້ໜ້າຕ່າງ Define Names.

#### ການອ້າງອີງໃສ່ເຊວເພື່ອເປັນເງື່ອນໄຂ

ຖ້າທ່ານຕ້ອງການປ່ຽນເງື່ອນໄຂໃຫ້ງ່າຍຂຶ້ນ, ທ່ານສາມາດລະບຸມັນໄວ້ໃນເຊວແຍກຕ່າງຫາກ ແລະ ໃຊ້ການອ້າງອີງໃສ່ເຊວນັ້ນໃນເງື່ອນໄຂຂອງຟັງຊັນ SUMIF. ຕົວຢ່າງ:

=SUMIF(A2:A6;E2;C2:C6)

ຖ້າ E2 = pen, ຟັງຊັນຈະສົ່ງຄືນ 85 ເພາະວ່າການເຊື່ອມໂຍງຫາເຊວຖືກແທນທີ່ດ້ວຍເນື້ອໃນຂອງມັນ.

ຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ໜ້າ wiki ຂອງ SUMIF.

SUM, SUMIFS

COUNTIF, COUNTIFS, MINIFS, MAXIFS, AVERAGEIFS

ລາຍຊື່ຂອງນິພົດປົກກະຕິ