ມື້ເຮັດວຽກທົ່ວໄປສາກົນ

ເນື້ອໃນ

ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດ ແມ່ນພາຣາມີເຕີທາງເລືອກ – ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ໃຊ້ເພື່ອລະບຸມື້ໃນອາທິດທີ່ເປັນວັນຢຸດ ແລະ ບໍ່ຖືກນັບເປັນມື້ເຮັດວຽກ. ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດແມ່ນຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມທີ່ລະບຸວ່າວັນຢຸດທ້າຍອາທິດເກີດຂຶ້ນເມື່ອໃດ. ຄ່າຕົວເລກວັນຢຸດທ້າຍອາທິດສະແດງເຖິງມື້ຢຸດຕໍ່ໄປນີ້:

ຕົວເລກ 1 ຫາ 7 ສຳລັບວັນຢຸດສອງມື້ ແລະ 11 ຫາ 17 ສຳລັບວັນຢຸດມື້ດຽວ.

ຕົວເລກ | ວັນຢຸດທ້າຍອາທິດ
--- | ---
1 ຫຼື ລະເວັ້ນ | ວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດ
2 | ວັນອາທິດ ແລະ ວັນຈັນ
3 | ວັນຈັນ ແລະ ວັນອັງຄານ
4 | ວັນອັງຄານ ແລະ ວັນພຸດ
5 | ວັນພຸດ ແລະ ວັນພະຫັດ
6 | ວັນພະຫັດ ແລະ ວັນສຸກ
7 | ວັນສຸກ ແລະ ວັນເສົາ
11 | ສະເພາະວັນອາທິດ
12 | ສະເພາະວັນຈັນ
13 | ສະເພາະວັນອັງຄານ
14 | ສະເພາະວັນພຸດ
15 | ສະເພາະວັນພະຫັດ
16 | ສະເພາະວັນສຸກ
17 | ສະເພາະວັນເສົາ

ຂໍ້ຄວາມວັນຢຸດທ້າຍອາທິດແມ່ນອີກວິທີໜຶ່ງໃນການກຳນົດມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກໃນແຕ່ລະອາທິດ. ມັນຈະຕ້ອງປະກອບດ້ວຍຕົວອັກສອນເຈັດ (7) ຕົວ – ເລກສູນ (0) ສຳລັບມື້ເຮັດວຽກ ແລະ ເລກໜຶ່ງ (1) ສຳລັບມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ. ແຕ່ລະຕົວອັກສອນແທນແຕ່ລະມື້ໃນອາທິດ, ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍວັນຈັນ. ໃຊ້ໄດ້ພຽງແຕ່ 1 ແລະ 0 ເທົ່ານັ້ນ. “1111111” ເປັນຂໍ້ຄວາມທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ບໍ່ຄວນໃຊ້. ຕົວຢ່າງ, ຂໍ້ຄວາມວັນຢຸດ “0000011” ກຳນົດໃຫ້ວັນເສົາ ແລະ ວັນອາທິດເປັນມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ.

ວັນຢຸດ ແມ່ນລາຍການວັນທີທາງເລືອກທີ່ຈະຕ້ອງຖືກນັບເປັນມື້ທີ່ບໍ່ເຮັດວຽກ. ລາຍການດັ່ງກ່າວສາມາດລະບຸເປັນຊ່ວງເຊວໄດ້.