ເນື້ອໃນ

# ຟັງຊັນທາງສະຖິຕິ ພາກທີໜຶ່ງ

## COUNTIFS

ສົ່ງຄືນຈຳນວນຫ້ອງທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂໃນຫຼາຍຊ່ວງຂໍ້ມູນ.

## B

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງທີ່ມີການແຈກຢາຍທະວິບົດ.

#### ໄວຍາກອນ

B(Trials; SP; T1 [; T2])

Trials ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

T1 ກຳນົດຂີດຈຳກັດຕ່ຳສຸດສຳລັບຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງ.

T2 (ທາງເລືອກ) ກຳນົດຂີດຈຳກັດສູງສຸດສຳລັບຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງ.

#### ຕົວຢ່າງ

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໂຍນໝາກກະລັອກສິບຄັ້ງ ແລ້ວອອກເລກຫົກພໍດີສອງຄັ້ງແມ່ນເທົ່າໃດ? ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະອອກເລກຫົກ (ຫຼື ເລກອື່ນໆ) ແມ່ນ 1/6. ສູດຕໍ່ໄປນີ້ຈະລວມປັດໄຈເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າກັນ:

=B(10;1/6;2) ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນ 29%.

## BETA.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຟັງຊັນ beta.

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

#### ໄວຍາກອນ

BETA.DIST(Number; Alpha; Beta; Cumulative [; Start [; End]])

Number (ຈຳເປັນ) ແມ່ນຄ່າລະຫວ່າງ Start ແລະ End ທີ່ຈະໃຊ້ປະເມີນຟັງຊັນ.

Alpha (ຈຳເປັນ) ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Beta (ຈຳເປັນ) ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Cumulative (ຈຳເປັນ) ສາມາດເປັນ 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ສາມາດເປັນຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດສຳລັບ Number.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດສຳລັບ Number.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

#### ຕົວຢ່າງ

=BETA.DIST(2;8;10;1;1;3) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.6854706

=BETA.DIST(2;8;10;0;1;3) ສົ່ງຄ່າຄືນ 1.4837646

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.BETA.DIST

## BETA.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ Beta ສະສົມ.

#### ໄວຍາກອນ

BETA.INV(Number; Alpha; Beta [; Start [; End]])

Number ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແຈກຢາຍ Beta ສຳລັບອາກິວເມນ Alpha ແລະ Beta ທີ່ກຳນົດໃຫ້.

Alpha ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Beta ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດຂອງຊ່ວງຜົນໄດ້ຮັບຂອງຟັງຊັນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 0.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດຂອງຊ່ວງຜົນໄດ້ຮັບຂອງຟັງຊັນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

#### ຕົວຢ່າງ

=BETA.INV(0.5;5;10) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.3257511553.

ໜ້າ Wiki ຂອງ BETA.INV

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.BETA.INV

## BETADIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຟັງຊັນ beta.

#### ໄວຍາກອນ

BETADIST(Number; Alpha; Beta [; Start [; End [; Cumulative]]])

Number ແມ່ນຄ່າລະຫວ່າງ Start ແລະ End ທີ່ຈະໃຊ້ປະເມີນຟັງຊັນ.

Alpha ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Beta ແມ່ນພາລາມິເຕີຂອງການແຈກຢາຍ.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດສຳລັບ Number.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດສຳລັບ Number.

Cumulative (ທາງເລືອກ) ສາມາດເປັນ 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ສາມາດເປັນຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ຫຼື ລະເວັ້ນໄວ້ ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

#### ຕົວຢ່າງ

=BETADIST(0.75;3;4) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.96.

## BETAINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ Beta ສະສົມ.

#### ໄວຍາກອນ

BETAINV(Number; Alpha; Beta [; Start [; End]])

Number ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການແຈກຢາຍ Beta ສຳລັບອາກິວເມນ Alpha ແລະ Beta ທີ່ກຳນົດໃຫ້.

Alpha ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Beta ແມ່ນພາລາມິເຕີຄ່າບວກຂອງການແຈກຢາຍ Beta.

Start (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດຕ່ຳສຸດຂອງຊ່ວງຜົນໄດ້ຮັບຂອງຟັງຊັນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 0.

End (ທາງເລືອກ) ແມ່ນຂອບເຂດສູງສຸດຂອງຊ່ວງຜົນໄດ້ຮັບຂອງຟັງຊັນ. ຖ້າລະເວັ້ນໄວ້, ຄ່າເລີ່ມຕົ້ນແມ່ນ 1.

ໃນຟັງຊັນ LibreOffice Calc, ພາລາມິເຕີທີ່ຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້" ສາມາດຖືກລະເວັ້ນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອບໍ່ມີພາລາມິເຕີອື່ນຕາມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ. ຕົວຢ່າງ, ໃນຟັງຊັນທີ່ມີສີ່ພາລາມິເຕີ, ເຊິ່ງສອງພາລາມິເຕີສຸດທ້າຍຖືກໝາຍວ່າ "ເລືອກໄດ້", ທ່ານສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 4 ຫຼື ພາລາມິເຕີທີ 3 ແລະ 4 ໄດ້, ແຕ່ທ່ານບໍ່ສາມາດລະເວັ້ນພາລາມິເຕີທີ 3 ພຽງຢ່າງດຽວໄດ້.

#### ຕົວຢ່າງ

=BETAINV(0.5;5;10) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.3257511553.

ໜ້າ Wiki ຂອງ BETAINV

## BINOM.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງການແຈກຢາຍທະວິບົດແບບແຕ່ລະພົດ.

#### ໄວຍາກອນ

BINOM.DIST(X; Trials; SP; C)

X ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນຊຸດຂອງການທົດລອງ.

Trials ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງເຫດການດຽວ ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=BINOM.DIST(A1;12;0.5;0) ສະແດງໃຫ້ເຫັນ (ຖ້າປ້ອນຄ່າ 0 ຫາ 12 ໃນ A1) ຄວາມໜ້າຈະເປັນສຳລັບການດີດຫຼຽນ 12 ຄັ້ງ ທີ່ ຫົວ ຈະອອກຕາມຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປ້ອນໃນ A1 ພໍດີ.

=BINOM.DIST(A1;12;0.5;1) ສະແດງຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມສຳລັບຊຸດດຽວກັນ. ຕົວຢ່າງ, ຖ້າ A1 = 4, ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມຂອງຊຸດແມ່ນການອອກ ຫົວ 0, 1, 2, 3 ຫຼື 4 ຄັ້ງ (ແບບລວມ).

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.BINOM.DIST

## BINOM.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ການແຈກຢາຍທະວິບົດສະສົມມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າເງື່ອນໄຂ.

#### ໄວຍາກອນ

BINOM.INV(Trials; SP; Alpha)

Trials ຈຳນວນຄັ້ງທັງໝົດຂອງການທົດລອງ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

Alpha ຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອບເຂດທີ່ບັນລຸໄດ້ ຫຼື ເກີນກວ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

=BINOM.INV(8;0.6;0.9) ສົ່ງຄ່າຄືນ 7, ເຊິ່ງເປັນຄ່າທີ່ນ້ອຍທີ່ສຸດທີ່ເຮັດໃຫ້ການແຈກຢາຍທະວິບົດສະສົມມີຄ່າຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າເງື່ອນໄຂ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.BINOM.INV

## BINOMDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງການແຈກຢາຍທະວິບົດແບບແຕ່ລະພົດ.

#### ໄວຍາກອນ

BINOMDIST(X; Trials; SP; C)

X ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປະສົບຜົນສຳເລັດໃນຊຸດຂອງການທົດລອງ.

Trials ແມ່ນຈຳນວນຄັ້ງຂອງການທົດລອງທີ່ເປັນອິດສະຫຼະ.

SP ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະປະສົບຜົນສຳເລັດໃນແຕ່ລະການທົດລອງ.

C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງເຫດການດຽວ ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=BINOMDIST(A1;12;0.5;0) ສະແດງໃຫ້ເຫັນ (ຖ້າປ້ອນຄ່າ 0 ຫາ 12 ໃນ A1) ຄວາມໜ້າຈະເປັນສຳລັບການດີດຫຼຽນ 12 ຄັ້ງ ທີ່ ຫົວ ຈະອອກຕາມຈຳນວນຄັ້ງທີ່ປ້ອນໃນ A1 ພໍດີ.

=BINOMDIST(A1;12;0.5;1) ສະແດງຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມສຳລັບຊຸດດຽວກັນ. ຕົວຢ່າງ, ຖ້າ A1 = 4, ຄວາມໜ້າຈະເປັນສະສົມຂອງຊຸດແມ່ນການອອກ ຫົວ 0, 1, 2, 3 ຫຼື 4 ຄັ້ງ (ແບບລວມ).

## CHIDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນຈາກຄ່າ Chi square ທີ່ລະບຸ ວ່າສົມມຸດຕິຖານນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ. CHIDIST ປຽບທຽບຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມ ທີ່ຄິດໄລ່ຈາກຜົນລວມຂອງ (ຄ່າສັງເກດ-ຄ່າຄາດຫວັງ)^2/ຄ່າຄາດຫວັງ ກັບການແຈກຢາຍ Chi square ຕາມທິດສະດີ ແລະ ກຳນົດຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດສຳລັບສົມມຸດຕິຖານທີ່ຈະຖືກທົດສອບ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHIDIST ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHITEST.

#### ໄວຍາກອນ

CHIDIST(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າ chi-square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມທີ່ໃຊ້ເພື່ອຫາຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

#### ຕົວຢ່າງ

=CHIDIST(13.27; 5) ເທົ່າກັບ 0.02.

ຖ້າຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມແມ່ນ 13.27 ແລະ ຖ້າການທົດລອງມີ 5 ອົງສາເສລີ, ສົມມຸດຕິຖານຈະໄດ້ຮັບການຢືນຢັນດ້ວຍຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ 2%.

## CHIINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຫາງດຽວຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

#### ໄວຍາກອນ

CHIINV(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

#### ຕົວຢ່າງ

ໝາກກະລັອກຖືກໂຍນ 1020 ຄັ້ງ. ເລກເທິງໝາກກະລັອກ 1 ຫາ 6 ອອກມາ 195, 151, 148, 189, 183 ແລະ 154 ຄັ້ງ (ຄ່າທີ່ສັງເກດໄດ້). ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າໝາກກະລັອກບໍ່ໄດ້ຖືກຖ່ວງນ້ຳໜັກແມ່ນຈະຖືກທົດສອບ.

ການແຈກຢາຍ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍສູດທີ່ໃຫ້ມາຂ້າງເທິງ. ເນື່ອງຈາກຄ່າທີ່ຄາດຫວັງສຳລັບເລກໃດໜຶ່ງເທິງໝາກກະລັອກສຳລັບການໂຍນ n ຄັ້ງແມ່ນ n ຄູນ 1/6, ດັ່ງນັ້ນ 1020/6 = 170, ສູດຈຶ່ງສົ່ງຄ່າ Chi square ເທົ່າກັບ 13.27.

ຖ້າຄ່າ Chi square (ທີ່ສັງເກດໄດ້) ຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າ Chi square (ຕາມທິດສະດີ) ຈາກ CHIINV, ສົມມຸດຕິຖານຈະຖືກປະຕິເສດ, ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທິດສະດີ ແລະ ການທົດລອງມີຫຼາຍເກີນໄປ. ຖ້າຄ່າ Chi square ທີ່ສັງເກດໄດ້ນ້ອຍກວ່າ CHIINV, ສົມມຸດຕິຖານຈະຖືກຍອມຮັບດ້ວຍຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດທີ່ລະບຸໄວ້.

=CHIINV(0.05;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 11.07.

=CHIINV(0.02;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 13.39.

ຖ້າຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດແມ່ນ 5%, ໝາກກະລັອກນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງ. ຖ້າຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດແມ່ນ 2%, ບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ຈະເຊື່ອວ່າວ່າມັນຖືກຖ່ວງນ້ຳໜັກ.

## CHISQ.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ ຫຼື ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ ສຳລັບການແຈກຢາຍ chi-square.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQ.DIST(Number; DegreesFreedom; Cumulative)

Number ແມ່ນຄ່າ chi-square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມທີ່ໃຊ້ເພື່ອຫາຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

Cumulative ສາມາດເປັນ 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ສາມາດເປັນຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

#### ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.DIST(3; 2; 0) ເທົ່າກັບ 0.1115650801, ເຊິ່ງແມ່ນຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ມີ 2 ອົງສາເສລີ, ທີ່ x = 3.

=CHISQ.DIST(3; 2; 1) ເທົ່າກັບ 0.7768698399, ເຊິ່ງແມ່ນການແຈກຢາຍ chi-square ສະສົມທີ່ມີ 2 ອົງສາເສລີ, ທີ່ຄ່າ x = 3.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.CHISQ.DIST

## CHISQ.DIST.RT

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນຈາກຄ່າ Chi square ທີ່ລະບຸ ວ່າສົມມຸດຕິຖານນັ້ນໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ. CHISQ.DIST.RT ປຽບທຽບຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມ ທີ່ຄິດໄລ່ຈາກຜົນລວມຂອງ (ຄ່າສັງເກດ-ຄ່າຄາດຫວັງ)^2/ຄ່າຄາດຫວັງ ກັບການແຈກຢາຍ Chi square ຕາມທິດສະດີ ແລະ ກຳນົດຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດສຳລັບສົມມຸດຕິຖານທີ່ຈະຖືກທົດສອບ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHISQ.DIST.RT ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHITEST.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQ.DIST.RT(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າ chi-square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມທີ່ໃຊ້ເພື່ອຫາຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

#### ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.DIST.RT(13.27; 5) ເທົ່າກັບ 0.0209757694.

ຖ້າຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມແມ່ນ 13.27 ແລະ ຖ້າການທົດລອງມີ 5 ອົງສາເສລີ, ສົມມຸດຕິຖານຈະໄດ້ຮັບການຢືນຢັນດ້ວຍຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ 2%.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.CHISQ.DIST.RT

## CHISQ.INV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຫາງເບື້ອງຊ້າຍຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQ.INV(Probability; DegreesFreedom)

Probability ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

Degrees Of Freedom ແມ່ນອົງສາເສລີ (degrees of freedom) ສຳລັບຟັງຊັນ chi-square.

#### ຕົວຢ່າງ

=CHISQ.INV(0,5;1) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.4549364231.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.CHISQ.INV

## CHISQ.INV.RT

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຫາງດຽວຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQ.INV.RT(Number; DegreesFreedom)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດ.

DegreesFreedom ແມ່ນອົງສາເສລີຂອງການທົດລອງ.

#### ຕົວຢ່າງ

ໝາກກະລັອກຖືກໂຍນ 1020 ຄັ້ງ. ເລກເທິງໝາກກະລັອກ 1 ຫາ 6 ອອກມາ 195, 151, 148, 189, 183 ແລະ 154 ຄັ້ງ (ຄ່າທີ່ສັງເກດໄດ້). ສົມມຸດຕິຖານທີ່ວ່າໝາກກະລັອກບໍ່ໄດ້ຖືກຖ່ວງນ້ຳໜັກແມ່ນຈະຖືກທົດສອບ.

ການແຈກຢາຍ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມແມ່ນຖືກກຳນົດໂດຍສູດທີ່ໃຫ້ມາຂ້າງເທິງ. ເນື່ອງຈາກຄ່າທີ່ຄາດຫວັງສຳລັບເລກໃດໜຶ່ງເທິງໝາກກະລັອກສຳລັບການໂຍນ n ຄັ້ງແມ່ນ n ຄູນ 1/6, ດັ່ງນັ້ນ 1020/6 = 170, ສູດຈຶ່ງສົ່ງຄ່າ Chi square ເທົ່າກັບ 13.27.

ຖ້າຄ່າ Chi square (ທີ່ສັງເກດໄດ້) ຫຼາຍກວ່າ ຫຼື ເທົ່າກັບຄ່າ Chi square (ຕາມທິດສະດີ) ຈາກ CHIINV, ສົມມຸດຕິຖານຈະຖືກປະຕິເສດ, ເນື່ອງຈາກຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງທິດສະດີ ແລະ ການທົດລອງມີຫຼາຍເກີນໄປ. ຖ້າຄ່າ Chi square ທີ່ສັງເກດໄດ້ນ້ອຍກວ່າ CHIINV, ສົມມຸດຕິຖານຈະຖືກຍອມຮັບດ້ວຍຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດທີ່ລະບຸໄວ້.

=CHISQ.INV.RT(0.05;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 11.0704976935.

=CHISQ.INV.RT(0.02;5) ສົ່ງຄ່າຄືນ 13.388222599.

ຖ້າຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດແມ່ນ 5%, ໝາກກະລັອກນັ້ນບໍ່ທ່ຽງຕົງ. ຖ້າຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມຜິດພາດແມ່ນ 2%, ບໍ່ມີເຫດຜົນທີ່ຈະເຊື່ອວ່າວ່າມັນຖືກຖ່ວງນ້ຳໜັກ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.CHISQ.INV.RT

## CHISQ.TEST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງຈາກການແຈກຢາຍແບບສຸ່ມຂອງສອງຊຸດການທົດສອບ ໂດຍອີງໃສ່ການທົດສອບ chi-squared ເພື່ອຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ. CHISQ.TEST ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍ chi-squared ຂອງຂໍ້ມູນ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHISQ.TEST ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHISQ.DIST, ເຊິ່ງໃນກໍລະນີນັ້ນ ຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງເປັນພາລາມິເຕີ ແທນທີ່ຈະເປັນແຖວຂໍ້ມູນ.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQ.TEST(DataB; DataE)

DataB ແມ່ນອາເຣຂອງການສັງເກດ.

DataE ແມ່ນຊ່ວງຂອງຄ່າທີ່ຄາດຫວັງ.

#### ຕົວຢ່າງ

| Data_B (ສັງເກດໄດ້) | Data_E (ຄາດຫວັງ)
1 | 195 | 170
2 | 151 | 170
3 | 148 | 170
4 | 189 | 170
5 | 183 | 170
6 | 154 | 170

=CHISQ.TEST(A1:A6;B1:B6) ເທົ່າກັບ 0.0209708029. ນີ້ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ພຽງພໍກັບຂໍ້ມູນທີ່ສັງເກດໄດ້ ຂອງການແຈກຢາຍ Chi-square ຕາມທິດສະດີ.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.CHISQ.TEST

## CHISQDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄ່າຂອງຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ ຫຼື ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ ສຳລັບການແຈກຢາຍ chi-square.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQDIST(Number; Degrees Of Freedom [; Cumulative])

Number ແມ່ນຕົວເລກທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ຟັງຊັນ.

Degrees Of Freedom ແມ່ນອົງສາເສລີ (degrees of freedom) ສຳລັບຟັງຊັນ chi-square.

Cumulative (ທາງເລືອກ): 0 ຫຼື False ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນຂອງຄວາມໜ້າຈະເປັນ. ຄ່າອື່ນໆ ຫຼື True ຫຼື ລະເວັ້ນໄວ້ ເພື່ອຄິດໄລ່ຟັງຊັນການແຈກຢາຍສະສົມ.

## CHISQINV

ສົ່ງຄ່າຄືນສ່ວນກັບຂອງ CHISQDIST.

#### ໄວຍາກອນ

CHISQINV(Probability; Degrees of Freedom)

Probability ແມ່ນຄ່າຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ຈະໃຊ້ຄິດໄລ່ສ່ວນກັບຂອງການແຈກຢາຍ chi-square.

Degrees Of Freedom ແມ່ນອົງສາເສລີ (degrees of freedom) ສຳລັບຟັງຊັນ chi-square.

## CHITEST

ສົ່ງຄ່າຄືນຄວາມໜ້າຈະເປັນຂອງຄວາມແຕກຕ່າງຈາກການແຈກຢາຍແບບສຸ່ມຂອງສອງຊຸດການທົດສອບ ໂດຍອີງໃສ່ການທົດສອບ chi-squared ເພື່ອຄວາມເປັນອິດສະຫຼະ. CHITEST ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍ chi-squared ຂອງຂໍ້ມູນ.

ຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ກຳນົດໂດຍ CHITEST ຍັງສາມາດກຳນົດໄດ້ດ້ວຍ CHIDIST, ເຊິ່ງໃນກໍລະນີນັ້ນ ຄ່າ Chi square ຂອງກຸ່ມຕົວຢ່າງແບບສຸ່ມຈະຕ້ອງຖືກສົ່ງເປັນພາລາມິເຕີ ແທນທີ່ຈະເປັນແຖວຂໍ້ມູນ.

#### ໄວຍາກອນ

CHITEST(DataB; DataE)

DataB ແມ່ນອາເຣຂອງການສັງເກດ.

DataE ແມ່ນຊ່ວງຂອງຄ່າທີ່ຄາດຫວັງ.

#### ຕົວຢ່າງ

| Data_B (ສັງເກດໄດ້) | Data_E (ຄາດຫວັງ)
1 | 195 | 170
2 | 151 | 170
3 | 148 | 170
4 | 189 | 170
5 | 183 | 170
6 | 154 | 170

=CHITEST(A1:A6;B1:B6) ເທົ່າກັບ 0.02. ນີ້ແມ່ນຄວາມໜ້າຈະເປັນທີ່ພຽງພໍກັບຂໍ້ມູນທີ່ສັງເກດໄດ້ ຂອງການແຈກຢາຍ Chi-square ຕາມທິດສະດີ.

## COUNT

ນັບວ່າມີຕົວເລກຈັກຕົວຢູ່ໃນລາຍການຂອງອາກິວເມນ. ຂໍ້ມູນທີ່ເປັນຂໍ້ຄວາມຈະຖືກລະເລີຍ.

#### ໄວຍາກອນ

COUNT(ຕົວເລກ 1 [; ຕົວເລກ 2 [; … [; ຕົວເລກ 255]]])

ຕົວເລກ 1; ຕົວເລກ 2; … ; ຕົວເລກ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ.

ຟັງຊັນນີ້ຈະລະເວັ້ນຂໍ້ຄວາມ ຫຼື ເຊວວ່າງໃດໆພາຍໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ຫາກທ່ານສົງໄສວ່າຜົນຮັບຈາກຟັງຊັນນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ໃຫ້ກວດເບິ່ງຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ. ເພື່ອເນັ້ນເນື້ອໃນຂໍ້ຄວາມໃນຊ່ວງຂໍ້ມູນ, ໃຫ້ໃຊ້ຄຸນສົມບັດ ການເນັ້ນຄ່າ.

#### ຕົວຢ່າງ

The entries 2, 4, 6 and eight in the Value 1-4 fields are to be counted.

=COUNT(2;4;6;"eight") = 3. ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຕົວເລກທີ່ນັບໄດ້ແມ່ນ 3.

## COUNTA

ນັບວ່າມີຄ່າຈັກຄ່າຢູ່ໃນລາຍການຂອງອາກິວເມນ. ຂໍ້ມູນທີ່ເປັນຂໍ້ຄວາມກໍຖືກນັບຄືກັນ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກມັນຈະມີຂໍ້ຄວາມຫວ່າງທີ່ມີຄວາມຍາວ 0 ກໍຕາມ. ຖ້າອາກິວເມນເປັນອາເຣ ຫຼື ການອ້າງອີງ, ຫ້ອງຫວ່າງພາຍໃນອາເຣ ຫຼື ການອ້າງອີງນັ້ນຈະຖືກລະເລີຍ.

#### ໄວຍາກອນ

COUNTA(ຕົວເລກ 1 [; ຕົວເລກ 2 [; … [; ຕົວເລກ 255]]])

ຕົວເລກ 1; ຕົວເລກ 2; … ; ຕົວເລກ 255 ແມ່ນຕົວເລກ, ການອ້າງອີງຫ້ອງ ຫຼື ຊ່ວງຫ້ອງຂອງຕົວເລກ.

#### ຕົວຢ່າງ

The entries 2, 4, 6 and eight in the Value 1-4 fields are to be counted.

=COUNTA(2;4;6;"eight") = 4. ດັ່ງນັ້ນ ຈຳນວນຄ່າທີ່ນັບໄດ້ແມ່ນ 4.

## COUNTBLANK

ສົ່ງຄ່າຄືນຈຳນວນຂອງຫ້ອງຫວ່າງ.

#### ໄວຍາກອນ

COUNTBLANK(Range)

ສົ່ງຄ່າຄືນຈຳນວນຫ້ອງຫວ່າງໃນຊ່ວງຫ້ອງ Range.

#### ຕົວຢ່າງ

=COUNTBLANK(A1:B2) ສົ່ງຄ່າຄືນ 4 ຖ້າຫ້ອງ A1, A2, B1, ແລະ B2 ລ້ວນແຕ່ຫວ່າງ.

## COUNTIF

ສົ່ງຄ່າຄືນຈຳນວນຫ້ອງທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂໃດໜຶ່ງພາຍໃນຊ່ວງຫ້ອງ.

#### ໄວຍາກອນ

COUNTIF(Range; Criterion)

Range ແມ່ນຊ່ວງທີ່ຈະໃຊ້ເງື່ອນໄຂນັ້ນ.

Criterion1: ເງື່ອນໄຂແມ່ນນິພົດຂໍ້ຄວາມທີ່ຄຳນວນຈາກການອ້າງອີງຫ້ອງດຽວ, ສູດ, ຕົວເລກ ຫຼື ຂໍ້ຄວາມ. ມັນຖືກໃຊ້ໃນການປຽບທຽບກັບເນື້ອໃນຂອງຫ້ອງ.

ການອ້າງອີງເຖິງຫ້ອງວ່າງຈະຖືກຕີຄວາມໝາຍເປັນຄ່າຕົວເລກ 0.

ນິພົດທີ່ກົງກັນສາມາດເປັນ:

- ຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດ. ເນື້ອໃນຫ້ອງທີ່ກົງກັນຈະເທົ່າກັບຕົວເລກ ຫຼື ຄ່າທາງຕັກກະສາດນັ້ນ.

- ຄ່າທີ່ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຕົວປຽບທຽບ (<, <=, =, >, >=, <>).

  ສຳລັບ =, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ວ່າງ.

  ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າວ່າງ ມັນຈະກົງກັບຫ້ອງທີ່ບໍ່ວ່າງ.

  ສຳລັບ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ມັນຈະກົງກັບເນື້ອໃນຫ້ອງໃດກໍໄດ້ຍົກເວັ້ນຄ່ານັ້ນ, ລວມທັງຫ້ອງວ່າງນຳ.

  ໝາຍເຫດ: "=0" ບໍ່ກົງກັບຫ້ອງວ່າງ.

  ສຳລັບ = ແລະ <>, ຖ້າຄ່າບໍ່ວ່າງ ແລະ ບໍ່ສາມາດຕີຄວາມໝາຍເປັນປະເພດຕົວເລກໄດ້ ແລະ ມີການເລືອກຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເລືອກ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ.

- ຄ່າຂໍ້ຄວາມອື່ນໆ. ຖ້າຄຸນສົມບັດ ເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາ = ແລະ <> ຕ້ອງໃຊ້ກັບທັງໝົດຫ້ອງ ເປັນຈິງ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບເນື້ອໃນທັງໝົດຂອງຫ້ອງ. ຖ້າເປັນເທັດ, ການປຽບທຽບຈະເຮັດກັບສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊ່ອງຂໍ້ມູນທີ່ກົງກັບເງື່ອນໄຂ. ນິພົດສາມາດປະກອບດ້ວຍຂໍ້ຄວາມ, ຕົວເລກ, ນິພົດປົກກະຕິ (Regular expressions) ຫຼື ຕົວແທນ (Wildcards) (ຖ້າເປີດໃຊ້ໃນຕົວເລືອກການຄຳນວນ).

ການຄົ້ນຫາຮອງຮັບຕົວແທນ (wildcards) ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິ (regular expressions). ເມື່ອເປີດໃຊ້ນິພົດປົກກະຕິ, ທ່ານສາມາດປ້ອນ "all.*", ຕົວຢ່າງເພື່ອຊອກຫາຕຳແໜ່ງທຳອິດຂອງ "all" ທີ່ຕາມດ້ວຍຕົວອັກສອນໃດໆ. ຖ້າທ່ານຕ້ອງການຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມທີ່ເປັນນິພົດປົກກະຕິຄືກັນ, ທ່ານຕ້ອງໃສ່ເຄື່ອງໝາຍ "\" ໄວ້ໜ້າທຸກຕົວອັກສອນພິເສດ ຫຼື ຕົວດຳເນີນການຂອງນິພົດປົກກະຕິ, ຫຼື ກວມເອົາຂໍ້ຄວາມນັ້ນໄວ້ໃນ \Q...\E. ທ່ານສາມາດເປີດ ຫຼື ປິດການປະເມີນອັດຕະໂນມັດຂອງຕົວແທນ ຫຼື ນິພົດປົກກະຕິໄດ້ທີ່ LibreOffice - ຄວາມມັກເຄື່ອງມື - ຕົວເລືອກ - LibreOffice Calc - ຄິດໄລ່.

ເມື່ອໃຊ້ຟັງຊັນທີ່ມີອາຄິວເມັ້ນ (argument) ໜຶ່ງ ຫຼື ຫຼາຍກວ່າເປັນຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂການຄົ້ນຫາທີ່ສະແດງເຖິງນິພົດປົກກະຕິ, ມັນຈະພະຍາຍາມແປງຂໍ້ຄວາມເງື່ອນໄຂນັ້ນໃຫ້ເປັນຕົວເລກກ່ອນ. ຕົວຢ່າງ, ".0" ຈະຖືກແປງເປັນ 0.0 ແລະ ອື່ນໆ. ຖ້າສຳເລັດ, ການຈັບຄູ່ຈະບໍ່ແມ່ນການຈັບຄູ່ແບບນິພົດປົກກະຕິ ແຕ່ຈະເປັນການຈັບຄູ່ແບບຕົວເລກ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປ່ຽນໄປໃຊ້ທ້ອງຖິ່ນ (locale) ທີ່ຕົວຂັ້ນທົດສະນິຍົມບໍ່ແມ່ນຈຸດ ຈະເຮັດໃຫ້ການແປງນິພົດປົກກະຕິເຮັດວຽກໄດ້. ເພື່ອບັງຄັບໃຫ້ມີການປະເມີນເປັນນິພົດປົກກະຕິແທນການສະແດງຜົນແບບຕົວເລກ, ໃຫ້ໃຊ້ບາງນິພົດທີ່ບໍ່ສາມາດຖືກອ່ານຜິດເປັນຕົວເລກໄດ້ ເຊັ່ນ ".[0]" ຫຼື ".\0" ຫຼື "(?i).0".

#### ຕົວຢ່າງ

A1:A10 ແມ່ນຊ່ວງຫ້ອງທີ່ມີຕົວເລກ 2000 ຫາ 2009. ຫ້ອງ B1 ມີຕົວເລກ 2006. ໃນຫ້ອງ B2, ທ່ານປ້ອນສູດ:

=COUNTIF(A1:A10;2006) - ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 1.

=COUNTIF(A1:A10;B1) - ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 1.

=COUNTIF(A1:A10;">=2006") - ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 4.

=COUNTIF(A1:A10;"<"&B1) - ເມື່ອ B1 ມີ 2006, ສິ່ງນີ້ຈະສົ່ງຄ່າຄືນ 6.

=COUNTIF(A1:A10;C2) ເມື່ອຫ້ອງ C2 ມີຂໍ້ຄວາມ >2006 ຈະນັບຈຳນວນຫ້ອງໃນຊ່ວງ A1:A10 ທີ່ມີຄ່າ >2006.

ເພື່ອນັບສະເພາະຕົວເລກລົບ: =COUNTIF(A1:A10;"<0")

## EXPON.DIST

ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍເລກຊີ້ກຳລັງ.

#### ໄວຍາກອນ

EXPON.DIST(Number; Lambda; C)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຟັງຊັນ.

Lambda ແມ່ນຄ່າພາລາມິເຕີ.

C ແມ່ນຄ່າທາງໂລຊິກທີ່ກຳນົດຮູບແບບຂອງຟັງຊັນ. C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນ, ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ.

#### ຕົວຢ່າງ

=EXPON.DIST(3;0.5;1) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.7768698399.

#### ຂໍ້ມູນທາງເຕັກນິກ

ຟັງຊັນນີ້ມີໃຫ້ໃຊ້ຕັ້ງແຕ່ LibreOffice 4.2.

ຟັງຊັນນີ້ ບໍ່ແມ່ນ ສ່ວນໜຶ່ງຂອງມາດຕະຖານ Open Document Format for Office Applications (OpenDocument) ເວີຊັນ 1.3 ພາກທີ 4: ຮູບແບບສູດທີ່ຄິດໄລ່ຄືນໃໝ່ (OpenFormula). ຊື່ພື້ນທີ່ (name space) ແມ່ນ

COM.MICROSOFT.EXPON.DIST

## EXPONDIST

ສົ່ງຄ່າຄືນການແຈກຢາຍເລກຊີ້ກຳລັງ (exponential distribution).

#### ໄວຍາກອນ

EXPONDIST(Number; Lambda; C)

Number ແມ່ນຄ່າຂອງຟັງຊັນ.

Lambda ແມ່ນຄ່າພາລາມິເຕີ.

C ແມ່ນຄ່າທາງໂລຊິກທີ່ກຳນົດຮູບແບບຂອງຟັງຊັນ. C = 0 ຈະຄິດໄລ່ຟັງຊັນຄວາມໜາແໜ້ນ, ແລະ C = 1 ຈະຄິດໄລ່ການແຈກຢາຍ.

#### ຕົວຢ່າງ

=EXPONDIST(3;0.5;1) ສົ່ງຄ່າຄືນ 0.78.

## INTERCEPT

ຄິດໄລ່ຈຸດທີ່ເສັ້ນຊື່ຈະຕັດກັບຄ່າ y ໂດຍການໃຊ້ຄ່າ x ແລະ y ທີ່ຮູ້ແລ້ວ.

#### ໄວຍາກອນ

INTERCEPT(DataY; DataX)

DataY ແມ່ນຊຸດຂອງຂໍ້ມູນ ຫຼື ການສັງເກດທີ່ເປັນຕົວແປຕາມ.

DataX ແມ່ນຊຸດຂອງຂໍ້ມູນ ຫຼື ການສັງເກດທີ່ເປັນຕົວແປອິດສະຫຼະ.

ຊື່, ອາເຣ ຫຼື ການອ້າງອີງທີ່ມີຕົວເລກຕ້ອງຖືກໃຊ້ຢູ່ທີ່ນີ້. ຕົວເລກຍັງສາມາດປ້ອນເຂົ້າໄດ້ໂດຍກົງ.

#### ຕົວຢ່າງ

ເພື່ອຄິດໄລ່ຈຸດຕັດ, ໃຫ້ໃຊ້ຫ້ອງ D3:D9 ເປັນຄ່າ y ແລະ C3:C9 ເປັນຄ່າ x ຈາກຕາຕະລາງຕົວຢ່າງ. ການປ້ອນຂໍ້ມູນຈະເປັນດັ່ງນີ້:

=INTERCEPT(D3:D9;C3:C9) = 2.15.

## RSQ

ສົ່ງຄ່າຄືນກຳລັງສອງຂອງສຳປະສິດສະຫະສຳພັນ Pearson ໂດຍອີງໃສ່ຄ່າທີ່ກຳນົດໃຫ້. RSQ (ເອີ້ນອີກຢ່າງໜຶ່ງວ່າ ສຳປະສິດການຕັດສິນໃຈ) ແມ່ນຕົວວັດແທກຄວາມຊັດເຈນຂອງການປັບຕົວ ແລະ ສາມາດໃຊ້ເພື່ອສ້າງການວິເຄາະການຖອຍຫຼັງໄດ້.

#### ໄວຍາກອນ

RSQ(DataY; DataX)

DataY ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຈຸດຂໍ້ມູນ.

DataX ແມ່ນອາເຣ ຫຼື ຊ່ວງຂອງຈຸດຂໍ້ມູນ.

#### ຕົວຢ່າງ

=RSQ(A1:A20;B1:B20) ຄິດໄລ່ສຳປະສິດການຕັດສິນໃຈສຳລັບທັງສອງຊຸດຂໍ້ມູນໃນຖັນ A ແລະ B.

ຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ຟັງຊັນຕາມໝວດໝູ່